Tim Berners-Lee
Inventor of the World Wide Web, Founder of W3C, Co-founder & CTO of Inrupt
Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 
Verenigde Staten Themes
Sir Timothy John Berners-Lee (OM, KBE, FRS, FRSA) is een Britse computerwetenschapper die in 1989 het World Wide Web uitvond bij CERN en daarbij de fundamentele technologieën ontwikkelde van HTTP, HTML en URI’s. Hij is medeoprichter en CTO van Inrupt, een bedrijf dat voortbouwt op het open-source Solid-platform om gegevenssoevereiniteit en het gedecentraliseerde web te bevorderen, en is oprichter en emeritus-directeur van het World Wide Web Consortium (W3C), de internationale standaardenorganisatie die hij heeft opgericht om de ontwikkeling van het web te begeleiden.
Hij bekleedt academische functies als Emeritus 3Com Founders Professor of Engineering bij MIT CSAIL en als hoogleraar in de afdeling Computer Science aan de Universiteit van Oxford, en is medeoprichter van het Open Data Institute. Zijn erkenning omvat onder meer de ACM A.M. Turing Award (2017), de Millennium Technology Prize en de Queen Elizabeth Prize for Engineering, naast tal van andere onderscheidingen.
Het Solid-project en datasouvereiniteit
Naast zijn baanbrekende werk aan het web heeft Berners-Lee een aanzienlijk deel van zijn recente carrière besteed aan het aanpakken van wat hij ziet als een structureel mankement in de manier waarop persoonlijke gegevens online worden verwerkt. Zijn antwoord op dit probleem is het Solid-protocol, een open-source technische standaard die hij ontwikkelde via de Decentralized Information Group (DIG), die hij oprichtte bij MIT CSAIL. Solid introduceert mogelijkheden die nooit deel uitmaakten van de oorspronkelijke webspecificatie, waaronder wereldwijde single sign-on, universele toegangscontrole en een data-API waarmee elke applicatie gegevens kan opslaan en ophalen uit elke compatibele opslaglocatie.
De praktische implementatie van Solid draait om wat Berners-Lee beschrijft als Data Wallets — veilige, interoperabele opslagunits die iemands gegevens onder diens eigen controle geconsolideerd houden, in plaats van verspreid over propriëtaire platforms. Zijn argument voor deze architectuur is dat dataversnippering de werkelijke waarde ervan onderdrukt: wanneer iemands medische gegevens, financiële geschiedenis en sociale activiteiten in silo’s over verschillende diensten zijn verdeeld, blijven de verbanden tussen die gegevenspunten onzichtbaar. Ze samenbrengen in één gecontroleerde ruimte is volgens hem precies waar betekenisvolle inzichten mogelijk worden.
AI, het bedrijfsmodel van het web en Charlie
Berners-Lee heeft zich serieus gebogen over de vraag hoe generatieve AI samenkomt met de economische basis van het web. Tijdens zijn optreden op de FT Future of AI Summit in november 2025 uitte hij zijn bezorgdheid dat, naarmate grote taalmodellen informatie steeds vaker rechtstreeks aan gebruikers synthetiseren en presenteren, minder mensen de onderliggende websites bezoeken die die content genereren. Omdat het dominante bedrijfsmodel van het web afhankelijk is van menselijke ogen die advertentie-inkomsten opleveren, ontstaat er volgens hem een structureel probleem in een wereld waarin AI-tussenpersonen content consumeren namens gebruikers in plaats van hen naar bronnen door te verwijzen. Dat probleem moet, in zijn woorden, worden “vervangen door iets anders”.
Hij heeft ook opgemerkt dat het bestaande op advertenties gebaseerde model zijn eigen kosten met zich meebrengt. Zeer gerichte advertenties kunnen gebruikers het gevoel geven dat ze worden gevolgd, en sommigen zijn er inmiddels moe van geworden. De verstoring door AI is weliswaar ontwrichtend, maar opent een venster om die afspraken opnieuw te doordenken. Zijn eigen onderneming, Inrupt, ontwikkelt een conversational AI-product genaamd Charlie. Dat haalt uit persoonlijke data die is opgeslagen in een Solid-compatibele data wallet om gepersonaliseerde antwoorden te genereren, terwijl het gebruikers expliciete controle geeft over welke diensten toegang mogen krijgen tot die informatie. De aanpak weerspiegelt een consistente ontwerpfilosofie: AI die put uit rijke persoonlijke data kan nuttiger zijn, maar alleen als de persoon van wie die data afkomstig is, behoudt wat er echt toe doet aan regie.
Dit is voor iedereen: memoires en voortdurende belangenbehartiging
In het late 2025 publiceerde Berners-Lee een memoires met de titel This Is for Everyone, een zin die hij oorspronkelijk bijdroeg aan de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 2012 in Londen. De titel vat het principe samen dat hij consequent heeft verwoord als het bezielende doel van het web — een universeel toegankelijk platform voor kennis en creativiteit, in plaats van een infrastructuur die is geoptimaliseerd voor commerciële extractie of concentratie van macht. Het boek behandelt de ontwikkeling van het web, inclusief de manieren waarop het is afgeweken van die oorspronkelijke bedoeling, en pleit voor een route om zijn meer democratische karakter terug te winnen.
Zijn bredere publieke commentaar in deze periode is herhaaldelijk teruggekeerd naar het thema dat de problemen van het web — concentratie van platforms, uitbuiting van data, de erosie van de advertentie-economie onder druk van AI — net zo goed ontwerpproblemen zijn als regelgevingsproblemen. Het Solid-protocol en het werk bij Inrupt vertegenwoordigen zijn voorkeursmanier om te reageren: technische standaarden die de onderliggende prikkelstructuren veranderen in plaats van uitsluitend te leunen op beleidsingrijpen. Of het nu gaat om academisch werk bij MIT en Oxford, het standaardenontwikkelingswerk bij W3C, of de commerciële impuls via Inrupt, deze lijn in zijn betoog is consistent gebleven gedurende meer dan drie decennia betrokkenheid bij hoe het web in de praktijk functioneert.